Handprints on my glass

Mapping on a child's mind With no boundaries at all And can see anything, anyone, beyond belief This place is more or less an island Where mermaid's lagoon just offshore. Situated on "second star to the right And straight on till morning" Metaphor for eternal childhood and escapism Can be reached only by flight But may try as well thru daydreaming. I fall out from the pram Not claimed by any in seven days Picked up by the fairy, flown to this land Fairies welcomed me by swarm While half-fishes combed their hair in a lazy way. Stars in the firmament are shining Watchful and beautiful But living sadly and in strange existence While the young ones are playful, believing Spread my arms to become wonderful. Through the lonely nights I see you In the nursery of broken dreams and hearts Wishing thru Air Castle to reach the arch of sky Flying above the sea of blue Curiousity over innocence, young heart sprouts. We will wander and wander over thi...

Sila ang mga kilalang American Heroes noong panahon ng Hapon na tumulong sa atin na makamit ang kalayaan. Mas naging popular pa nga sila kesa kay Gen. McArthur ngayon. Makikita natin sila sa halos lahat ng sinehan, business establishments at pati na rin sa paglilinis ng tahanan. Kung ang iba'y nagtatanong kung sila'y makapili ay 'hindi po', costumes po nila yan.  Kaya inidolo sila nila Shaider, Bioman at iba pang Japanese heroes. Sila ang nakahuli kay Gen. Yamashita, kaya lang sobrang tinik nito at dulas, kaya hindi nila mahawakan kaya nakatakas. Siya ang nagsabi ng "I shall return" upang balikan ang mga treasures na tinago nya sa mga gubat ng Pinas. Sa kasamaang palad siya ay namatay sa dengue sa Japan na nakuha niya nang makagat siya ng isang bading na lamok sa Mindoro. Balik tayo sa apat na heneral, napakagaling nilang umatake na parang sa COC (lagi silang 3 stars), marami silang napabagsak na tora-tora at maraming Hapon ang sumuko sa kanila. Si...

Staring in the dark sky, Waiting for the falling star, Wishing for the place, Where my old heart could lie. Tears falling like a diamond, Precious gem as this could be the last, I'll never cry again, Wished I did not cross the road. Sitting uneasy at the terrace's nook, With empty chair in my left, Coffee or wine doesn't matter, My soul is escaping from the hook. Playing it hard, pretending to be toughed, As the frowning face started to unmask, Bloods falling like a ruby from the sky, And my life is not enough...

Nakasalamin ka pero di mo pa rin makita Ang paghihirap ng sambahayanan, ng masa Ang kapal ng salamin mo, singkapal ng mukha mo Sobra sobra na ang iyong pang aabuso. Ikaw ay sakit ng bayan Nilulustay mo pera ng mamamayan Buwis ng ordinaryong tao ang gamit mo Sa iyong luho, kami ang nagsasakripisyo. Ang dami mong tarpaulin, ikaw raw ay makatao Sinong niloloko mo at iniinsulto? Lumalabas ka lang tuwing ikatlong taon Pag malapit nang mangampanya at eleksiyon. Saan ka nakatulong? Hangad ng bayan ay kaunlaran Sa pangako mo'y ang mga tao'y nakipagsapalaran Gagawa nang kaunti, maramihang kurakot Wala ka ng hiya, wala ka ng takot. Tongpats, sub-standards na building Sa pagkuha ng suppliers, moro-morong bidding Ghost employees, patung-patong na anomalya Pag ika'y nabuking, ang katuwiran mo'y ika'y pinupulitika. Kailan ka magbabago? Pag ika'y namatay Yaman mo ay di madadala sa yong hukay Nakalenteng bulag ang yong titulo Kanser ng lipunan, c...

Naluluha ako kapag naalala ko yung nangyari kay Binoy kahit dalawang buwan na ang nakalilipas. Tandang tanda ko pa na pagkatapos magbayad ni Binoy sa akin ay bumalik agad na nag-aalangan na nagsalita. "Kuya baka meron kang ekstrang dalawandaan diyan, panimula ko lang at pambaon ng mga anak ko habang di pa ako sumasahod", nahihiyang sabi ni Binoy. Kapag ganito ang usapan at dahilan ay hindi ako mahirap kausap. "Salamat kuya, makakabawi rin ako sa yo", tuwang-tuwang pangako ni Binoy. Naluluha ako hindi dahil sa inutang niya (pero parte na rin yun, bawat piso kasi sa pagtitinda ay mahalaga pero abuloy ko na yon sa kanya) kundi dahil sa magandang pangarap na ninakaw ng pangit na sistema ng lipunan. Ang dalawang anak niya ay kinuha na ng kaliwete niyang asawa dahil nakikita ko minsan kapag bumabiyahe sila ng kinakasama niyang traysikel driver. Ang mga pangarap ng dalawang bata ay parang alipatong lumipad na lang sa papawirin na biglang naglaho. Lalong hindi m...

Handprints on my glass: Mga Kuwentong Tindero ni Juan San Pedro Series#1 D... : “Ano na ba ang nangyayari sa bansa natin?” sabi ni Manong Construction Worker habang bumibili ng dalawang Fortune Lights and Ice Tubi...

“Ano na ba ang nangyayari sa bansa natin?” sabi ni Manong Construction Worker habang bumibili ng dalawang Fortune Lights at Ice Tubig sa tindahan namin sa may kanto na malapit sa eskuwelahan at construction site at habang nakikinood na rin sa balita sa TV Patrol tungkol sa dalawang presidentiables na gustong magsampalan at magpataasan ng ihi para lamang makakuha ng boto sa mga itinuturing nilang mga bobong botante.  Kasunod noon ay balita naman tungkol sa isang disqualification case ng isang babaeng kandidato rin sa pagka-presidente na kinikuwestiyon ang pagka-mamamayang Pilipino at ang pananatili niya nang kulang sa sampung taon sa ating bansa para maging kuwalipikado sa pagtakbo sa pinakamataas na posisyon sa bansa.  Ngiti ang aking sinukli sa kanyang tanong at sakto lang naman ang kanyang bayad. Napapailing siyang umuwi at sumakay ng dyip sa tapat ng tindahan. Para sa akin, ituloy mo lang manong ang iyong buhay, pakainin mo mula sa iyong pawis at pagod ang pamily...